Przygotuj podparcie przed uniesieniem
Wybierz stabilną matę i miejsce, gdzie wygodnie się położysz i wstaniesz. To opcja ruchu, nie zalecenie rehabilitacyjne. Przy objawach, niedawnej operacji lub ograniczeniach zapytaj wykwalifikowaną osobę, czy jest odpowiednia. ACE opisuje wersję z prostymi nogami.
Pozostań na boku
Połóż się na boku z obiema nogami prostymi. Podeprzyj głowę wygodną poduszką lub dolnym ramieniem, zachowując szyję w linii kręgosłupa. Ustaw barki i biodra jedno nad drugim, bez przetaczania na plecy. Górną dłoń połóż na biodrze, by wyczuć jego ruch.
Unieś niewielkim łukiem
Górne kolano kieruj do przodu, a stopę zachowaj neutralnie. Nie obracaj palców do sufitu ani nie wciskaj ich w dół. Unieś górną nogę trochę, pozostawiając dolną na macie. Delikatnie wypuść powietrze i zatrzymaj ruch przed przechyleniem miednicy lub napięciem lędźwi. Wysokość nie jest celem.
Opuść przed zmianą strony
Opuszczaj nogę powoli z wdechem. Tułów pozostaje spokojny, stopa nie opada bez kontroli. Ułóż obie nogi przed obróceniem się na drugi bok. Ćwicz tylko w wygodnej ilości, bez gum i obciążników. Przerwij przy bólu, zawrotach głowy lub utracie kontroli; indywidualne zalecenia mają pierwszeństwo.
Rozróżnij zadania
Wersja stojąca z podparciem dodatkowo wymaga równowagi w pionie. W muszelce w leżeniu bokiem kolana są zgięte, a stopy pozostają razem przy otwieraniu górnego kolana. Tutaj nogi są proste i stopy się rozdzielają. Zapisz stronę oraz spokój miednicy, zamiast uznawać wyższe uniesienie za dowód postępu.
